Бобур

Заҳириддин Муҳаммад Бобур 1483-йилда Андижонда туғилган. Ўн икки ёшида отаси вафот этгач, Фарғона ҳукмдори бўлган.

Самарқандни бир неча бор эгаллаган, аммо уни сақлаб қола олмаган. 1504-йилда Кобулни қўлга киритиб, ўз давлатининг таянчини шу ерда барпо этган.

1526-йилда Панипат жангида ғалаба қозониб, Ҳиндистонда Бобурийлар сулоласига асос солган. Бу давлат XIX асргача мавжуд бўлган.

Бобур туркий тилда ёзган «Бобурнома» — ўз ҳаёти, жанг ва сафарлари, кўрган шаҳар ва халқлари ҳақидаги кундалик — жаҳон адабиётидаги энг машҳур эсдаликлардан бири. У 1530-йилда Аграда вафот этган, кейинчалик хоки Кобулга кўчирилган.